My Way n°1
My way, de Nieuwsbrief van PIPOL 8, Volg ons - Patricia Bosquin-Caroz
Op 1 en 2 juli 2017 gaat het 4e congres van de Eurofederatie van Psychoanalyse, PIPOL 8, door in het hart van de hoofdstad van de Europese instellingen: Brussel. Het thema, “De kliniek buiten de normen”, zit op één lijn met het huidige tijdperk van veralgemeende normeringsdrang, niet om dat te omarmen, maar om het te doorboren. Momenteel, in België, in Frankrijk, en morgen overal in Europa, legt de gezondheidsbureaucratie haar bestuurlijke en gestandaardiseerde logica op aan het veld van de mentale gezondheid, een logica die op slechts één norm gebaseerd is: de Evidence Based Practice. De inzet van dit Congres en van de voorbereiding ervan wil zowel politiek als klinisch zijn. Het zal een plaats geven aan de dimensie ‘buiten de normen’ van het symptoom, een dimensie die ingaat tegen het moderne ideaal van de normale mens. Het zal aantonen hoe de analytische praktijk, haar oriëntatie in diverse instellingen in het medisch-psychosociale veld, toelaat plaats te maken voor de uitvinding, voor het unieke, voor de singulariteit, voor wat onvergelijkbaar is aan elkeen. Niet zonder de dimensie van de overdracht, de enige instelling die in de analytische ervaring op het spel staat.
My Way zal u elke week spreken over de normen en over wat buiten de normen is. Per nummer zullen er maximum vier à vijf teksten, foto’s, video’s, enzovoort, voorgesteld worden.
Deze zullen gaandeweg verdeeld worden in de diverse rubrieken van de blog: Hedendaagse erotiek – Jongeren – Autisme – Europese politiek – De normale delinquent – Lichaamspraktijk – Ouderschappen – Segregatie – enzovoort. Zestien in totaal, geleid door collega’s uit de verschillende regio’s van het EFP.
U zult al deze artikels kunnen terugvinden op de blog, die u kan bereiken via deze link: www.pipol8.eu.
Afspraak elke week voor dit work in progress naar PIPOL 8 toe!
Patricia Bosquin-Caroz, directrice van het 4e Congres van de Eurofederatie.
Editoriaal MY WAY 1 -Céline Aulit
Enkele dagen geleden verscheen de meest recente film van Ken Loach in de bioscoop. Deze cineast van de vergetenen van het systeem heeft er zich deze keer op toegelegd om met een zeker sarcasme de hedendaagse absurditeit te schetsen die de weg naar de singulariteit van het subject verspert ten voordele van gezondheidszorgprotocollen en andere classificaties van de DSM, zoals Valérie Pera-Guillot ons in dit nummer aanbrengt. Echter, het verschijnen van die singulariteit is net datgene wat het analytisch discours viseert, zoals Anaëlle Lebovits-Quenehen zeer terecht preciseert. Ons bolwerk van weerstand! Hoe meer men het subject zal willen polijsten door het genot dat eigen is aan elkeen, uit te roeien, hoe meer lawaai dit genot zal maken, zo onderlijnt Neus Carbonell, die daarbij steunt op de kliniek van het autisme.
De Blog van Pipol 8 wordt geopend en, daarmee gepaard gaand, zoveel sprankelende en treffende getuigenissen, brokjes van ‘buiten-de-normen’, die – overeenkomstig de uitnodiging van Philippe Hellebois – de dubbelzinnigheid van de taal oproepen, die een geducht argument is tegen het meesterdiscours.
|
